आम्ही सुरुवात केली आहे!

विधानसभा निवडणूक निकालाला एक महिना झाला. अनेक घडामोडी घडल्या. आता नवी सत्ता समीकरणे तयार होतील, असा आभास निर्माण झाला. प्रत्यक्षात तसे घडले नाही.

महाराष्ट्राची ही विधानसभा निवडणूक ऐतिहासिक ठरली. त्यामध्ये जनादेशाचे संपूर्ण वैचारिक परिवर्तन दिसले. भारतीय जनता पार्टीला एक कोटी सत्तेचाळीस लाख मतांसह२७.८ टक्के मते मिळाली. शिवसेनेला १९.३ टक्के मते मिळाली. काँग्रेसच्या मतांचा वाटा १८ टक्के तर राष्ट्रवादी काँग्रेसचा १७.२ टक्के होता. याचे तात्पर्य ४७ टक्के मते काँग्रेसप्रणीत समाजवाद आणि सेक्युलॅरिझमच्या विरोधात गेली. निम्म्या महाराष्ट्राने राष्ट्रीय हिंदुत्वाची भूमिका स्वीकारली. महाराष्ट्राचा हा वैचारिक भूमिकेतील बदल मूलगामी आहे. परंतु, त्याची दखल राजकीय विश्लेषकांनी तशी घेतली नाही. प्रस्थापित राजकीय विश्लेषक स्वतःला पुरोगामी म्हणवतात. आपण जे बोलतो तोच समाजवाद आणि धर्मनिरपेक्षता असा त्यांचा गैरसमज आहे. य मंडळींना विधानसभा निवडणुकीच्या निमित्ताने समोर आलेले जनमताचे वास्तव अद्याप पचलेले नाही. त्यामुळे त्यांनी ते झाकण्याचा प्रयत्न चालवला आहे. विधानसभा निवडणुकीत जिंकलेल्या जागांचा हिशेब पाहिला तर भाजपाच्या १२३ व शिवसेनेच्या ६३ अशा १८६ जागा राष्ट्रीय हिंदुत्वासाठी काम करणाऱ्यांनी जिंकल्या. याचा अर्थ दोन तृतियांशपेक्षा अधिक महाराष्ट्राने काँग्रेसी छापाचा भोंगळ समाजवाद आणि ढोंगी सेक्युलॅरिझम नाकारला. जनादेशाचा हा अर्थ विस्ताराने चर्चेत आला पाहिजे.

आता सरकार स्थापन होऊन विश्वासदर्शक ठराव जिंकल्यानंतर आमची जबाबदारी वाढली आहे. त्याचे भान ठेऊन आमच्या सरकारने कामाला सुरुवात केली आहे. व्यावसायिक परवाने तीन दिवसात मिळाले पाहिजेत, यासारख्या प्रशासकीय सुधारणा सुरू झाल्या आहेत. सरकारी नोकरांच्या बदल्यांमधील राजकीय हस्तक्षेप टाळण्यासाठी पावले उचलली गेली आहेत. वर्षानुवर्षे जे अधिकारी मंत्रालयात मंत्र्यांच्या केबीनमध्ये अड्डे ठोकून बसले होते त्यांना बाहेर काढले आहे. कृषी उत्पन्न बाजार समित्यांची प्रशाकीय मंडळे बरखास्त करून त्यांच्या निवडणुका लोकशाही पद्धतीने घेण्याचा मार्ग मोकळा केला. महाविद्यालयीन निवडणुकांच्या बाबतीत निर्णय घेतला. असे एक ना अनेक महत्त्वाचे निर्णय अवघ्या पंधरा दिवसात घेऊन आमच्या सरकारने काम करायला सुरुवात केली आहे. आता कसोटी इतरांची आहे. वरील सर्व निर्णय किंवा येणाऱ्या दिवसांमध्ये घेतले जाणारे असे अनेक निर्णय हे महाराष्ट्रातील जनतेच्या फायद्याचे आहेत का नाही याचा विचार इतरांनी करायचा आहे. सरकारमध्ये सामील होणार की नाही यावर रोज छापा काटा खेळत बसलेल्या मंडळींनी त्यांना महाराष्ट्राचे भले कशात दिसते याचे उत्तर दिले पाहिजे. आम्ही महाराष्ट्राच्या विकासासाठी कामाला सुरुवात केली आहे. बरोबर यायचे की नाही याचा निर्णय इतरांनी करायचा आहे.

राज्यातील भाजपा सरकारचे यापुढचे पाऊल भ्रष्टाचारविरोधातील लढाई असेल. मागील सरकारमधील काही व्यक्तींनी केलेल्या भ्रष्टाचारावर कारवाईची भूमिका घेऊन आम्ही सत्तेत आलो. आता भ्रष्टाचारावरील कारवाई सुरू केल्यावर जे लोक विरोधात उभी राहतील किंवा अस्मितेच्या नावाखाली साथ द्यायला नकार देतील, ते सर्वजण मागील सरकारमधील व्यक्तींच्या भ्रष्टाचाराचे संरक्षक असतील.

शिवसेनेचे धरसोडीचे राजकारण, कोलांटउड्या आणि वैचारिक गोंधळ

महाराष्ट्र विधानसभा निवडणुकीचा निकाल लागल्यापासून शिवसेनेने संधीसाधूपणाचे आणि सुडाचे राजकारण चालविले आहे. कोणतीही ठाम राजकीय भूमिका नाही अथवा विचारसरणीही नाही. खरे तर याच्यामध्ये मला काय मिळणार, अशीच विचारसरणी आहे. गेल्या काही दशकात महाराष्ट्राने अशा प्रकारचे राजकारण पाहिले नाही.

भारतीय जनता पार्टी – शिवसेनेची युती तुटण्यास शिवसेनाच जबाबदार आहे. एका जागेवरसुद्धा तडजोडीस तो पक्ष तयार नव्हता. आम्ही केवळ 119 जागा स्वीकाराव्यात असा त्यांचा आग्रह होता पण प्रत्यक्षात निवडणुकीत भाजपाने 123 जागा जिंकल्या. त्यांना स्वतःला 170 – 171 जागा ठेवायच्या होत्या पण निवडणुकीत मात्र त्यांना फक्त 63 जागांवर विजय मिळाला. इतका दारूण पराभव झाल्यानंतरसुद्धा त्यांच्या नेतृत्वाने जनतेचा मूड समजून घ्यायला नकार दिला.

निकालाच्या दिवशी सुद्धा आमचे प्रदेशाध्यक्ष आणि आता मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनी पहिल्या दोन दोन तासातच स्पष्ट केले की, शिवसेना हा भाजपाचा नैसर्गिक मित्र आहे. भाजपाला बहुमत मिळाले नाही आणि युती करावी लागली तर आमची स्वाभाविक निवड शिवसेनाच असेल अशी आमची स्पष्ट भूमिका होती. पण आमच्या भूमिकेला प्रतिसाद देतानाही शिवसेनेची भूमिका हास्यास्पद होती. मुख्यमंत्रिपद देऊ केले तरच युतीचा विचार करू असे त्यांनी सांगितले. निवडणुकीत 65 पेक्षाही कमी जागा मिळाल्यानंतरसुद्धा त्यांची अशी भूमिका होती.

त्या दिवसापासून शिवसेनेने द्वेषाचे राजकारण केले. कधी मोदीजींच्या वडिलांचा उल्लेख केला तर कधी आमचे राष्ट्रीय अध्यक्ष अमित शाह यांना औरंगजेब अथवा अदिलशाह म्हटले. शक्य त्या प्रत्येक मार्गाने त्यांनी आम्हाला अपमानित केले. तरीही आता त्यांना आमच्याकडून राज्य सरकारमधील महत्त्वाची खाती आदरपूर्वक हवीत. आम्ही अफझलखान आणि आदिलशाह असू तर शिवसेना आमच्या सरकारमध्ये सामील होण्यास उत्सुक का आहे ?

सत्तेच्या आकांक्षेने ते पुरते आंधळे झाले आहेत. मतदारांनी झिडकारले तरीही आपणच महाराष्ट्राचे तारणहार आहोत, असे वलय स्वतःभोवती निर्माण करत आहेत. त्याचा अलिकडचा प्रकार म्हणजे राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या पाठिंब्याबाबत आमची भूमिका काय आहे, असा जाब विचारणे. आम्ही राष्ट्रवादी काँग्रेसचा पाठिंबा कधीही मागितला नाही त्यामुळे आम्ही याबाबतीत खुलासा करण्यासारखे काही नाही. जेव्हा आम्ही राज्यपालांकडे प्रस्ताव सादर केला त्यावेळी आम्ही केवळ अपक्षांच्या पाठिंब्याचा उल्लेख केला होता व राष्ट्रवादी काँग्रेस कोठे चित्रातच नव्हती. एकतर शिवसेनेला हे समजत नाही किंवा हे समजून न घेताच तो पक्ष आमची बदनामी करत आहे. राजकीय परिपक्वता नसल्याचेच हे लक्षण आहे.

खरे तर गेले तीन चार दिवस शिवसेनेने राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या नेत्यांबरोबर मागच्या दाराने संपर्क साधत सरकार स्थापन करण्यासाठी गुप्तपणे चाचपणी करून पाहिली. विधानसभा निवडणुकीचे निकाल जाहीर झाल्यानंतर लगेचच त्यांनी सरकार स्थापनेसाठी काँग्रेसबरोबर हातमिळवणीचा प्रयत्न केला पण काँग्रेसनेच त्यांना नकार दिला. आता ते हाच प्रयत्न राष्ट्रवादी काँग्रेसबरोबर करू पाहत आहेत. पण बहुमताचे साधे अंकगणित तरी त्यांना कळते का ?

शिवसेनेचे नेतृत्व केवळ द्वेषाच्या आणि मत्सराच्या राजकारणात गुंतलेले आहे. एकीकडे ते महाराष्ट्राच्या हिताच्या गप्पा मारतात पण राज्याला स्थिर सरकार देण्याचा त्यांनी एकदाही विचार केला नाही. शिवसेनेच्या तर्कानुसार भाजपाने राष्ट्रवादी काँग्रेसबरोबर आघाडी केली तो मतदारांचा विश्वासघात आहे. पण जर शिवसेना आणि राष्ट्रवादी काँग्रेस एकत्र आले तर मात्र ते महाराष्ट्राच्या हितासाठी असते. या दुटप्पीपणाचे ते काय स्पष्टीकरण देणार आहेत ? कधी स्पष्टीकरण देतील काय याची मला शंका आहे.

ज्या शरद पवारांच्या विरोधात तुम्ही इतकी गरळ ओकली आणि त्यांना हिंदुत्वाचा शत्रू ठरवले तसेच त्यांनी भगवा आतंकवाद हा शब्दप्रयोग करून हिरव्यांना पाठिंबा दिल्याचा आरोपही तुम्ही केलात ते अचानक तुमचे मित्र कसे झाले ? शरद पवारांबद्दल अवघ्या चोवीस तासात इतके मतपरिवर्तन कसे झाले ?

शिवसेनेचे राजकारण हे पूर्णपणे संधीसाधूपणाचे, दबावाचे आणि वैचारिक धरसोडीचे आहे. ते त्यांना भविष्यात महागात पडलेच पण त्यामुळे राज्याच्या राजकारणात एक दुर्दैवी आणि धोकादायक पायंडा पडणार आहे.

पवार साहेब शेवटी ‘जाती’वरच उतरले !!